Σχετικιστικά ηλεκτρόνια: Πότε αποτυγχάνει η κλασική ορμή

1 · Πρόβλεψε

Ηλεκτρόνιο 400 keV κινείται αρκετά γρήγορα ώστε τα σχετικιστικά φαινόμενα παίζουν ρόλο (β ≈ 0.83). Δίνει ακόμη ο απλός μη-σχετικιστικός τύπος de Broglie λ = h/√(2mK) ακριβές μήκος κύματος σε αυτή την ενέργεια;

2 · Διάταξη

  1. Άνοιξε την προεπιλογή electron-ke-comparison και πάτησε Επαναφορά. Η προεπιλεγμένη κινητική ενέργεια αυτής της προεπιλογής είναι 400 keV, δίνοντας β ≈ 0.83.
  2. Ενεργοποίησε την ένδειξη μήκους κύματος de Broglie.
  3. Ρύθμισε την κινητική ενέργεια του ηλεκτρονίου για κάθε δοκιμή (όλες στο σχετικιστικό καθεστώς) και κατέγραψε το μήκος κύματός του de Broglie χρησιμοποιώντας τον σχετικιστικό τύπο ορμής.

3 · Συλλογή Δεδομένων

Κινητική ενέργεια K (eV)Μήκος κύματος de Broglie λ (pm)
200000.00
400000.00
600000.00

Χαράξε το μήκος κύματος λ (άξονας y) έναντι της κινητικής ενέργειας K (άξονας x) για τις τρεις δοκιμές σου.

4 · Ανάλυση

  1. Για μία δοκιμή, υπολόγισε τη σχετικιστική ορμή μέσω pc = √(K(K + 2m_ec²)) (με m_ec² ≈ 511 keV, την ενέργεια ηρεμίας ηλεκτρονίου), μετά λ = hc/(pc) — μετατρέποντας μονάδες προσεκτικά. Σύγκρινε με τον πίνακα.
  2. Εξήγησε γιατί ο σχετικιστικός τύπος ορμής pc = √(K(K + 2mc²)) ανάγεται στον οικείο μη-σχετικιστικό p = √(2mK) όταν το K είναι πολύ μικρότερο από την ενέργεια ηρεμίας mc² — και γιατί αυτή η προσέγγιση καταρρέει μόλις το K γίνει συγκρίσιμο με ή μεγαλύτερο από το mc².

5 · Επέκταση

  1. Η ενέργεια ηρεμίας ηλεκτρονίου m_ec² ≈ 511 keV. Στα 400 keV κινητική ενέργεια, η συνολική ενέργεια του ηλεκτρονίου είναι ήδη περίπου 78% περισσότερη από την ενέργεια ηρεμίας του — σταθερά στο σχετικιστικό καθεστώς. Εξήγησε γιατί οι φυσικοί έχουν εμπειρικό κανόνα ότι οι σχετικιστικές διορθώσεις γίνονται σημαντικές μόλις η κινητική ενέργεια πλησιάσει περίπου το 10% της ενέργειας ηρεμίας.
  2. Οι επιταχυντές σωματιδίων φτάνουν συνηθισμένα κινητικές ενέργειες τεράστια μεγαλύτερες από την ενέργεια ηρεμίας σωματιδίου

Η Φυσική Πίσω από Αυτό το Πείραμα

Σχετικιστική κινητική ενέργεια

Η κινητική ενέργεια ενός σχετικιστικού σωματιδίου είναι K = (γ − 1) m₀c², όπου γ = 1/√(1 − v²/c²) — η συνολική σχετικιστική ενέργεια γm₀c² μείον η ενέργεια ηρεμίας του m₀c². Σε αντίθεση με τη μη σχετικιστική K = ½mv², αυτή παραμένει πεπερασμένη και σωστή καθώς το v πλησιάζει το c, αποκλίνοντας απότομα από την κλασική φόρμουλα σε υψηλές ταχύτητες.

← Πίσω στο πείραμα

Σύγχρονη φυσική

138 δωρεάν εκτυπώσιμα φύλλα εργασίας φυσικής