آونگ ساده

1 · پیش‌بینی

اگر طول آونگ را دو برابر کنید، با تناوبش چه می‌شود؟ سنگین‌ترکردن گلوله اصلاً تناوب را عوض می‌کند؟

2 · آماده‌سازی

  1. پیش‌تنظیم آونگ را در جعبهٔ ورزش مکانیک باز کنید.
  2. مطمئن شوید کاوشگر تندی روی گلوله در پنل ریاضی زنده است — بیشینهٔ آن را در پایین هر نوسار می‌خوانید.
  3. برای هر ردیف، جرم گلوله، طول ریسمان و زاویهٔ رهاشدن از قائم را تنظیم کنید، سپس گلوله را رها کنید تا بنوسد.

3 · گردآوری داده

جرم (kg)طول ریسمان (m)زاویهٔ رهاسازی (°)تناوب (s)بیشینهٔ تندی (m/s)
1.001.0015.00
1.001.5020.00
1.002.0010.00

تناوب (s) را بر حسب طول ریسمان (m) برای سه ردیف رسم کنید. آیا رابطه خط راست است؟

4 · تحلیل

  1. برای یک ردیف، بیشینهٔ تندی گلوله در پایین‌ترین نقطهٔ نوسان را با پایستگی انرژی حساب کنید (½mv² = mgh که در آن h = L(1 − cos θ₀)) و آن را با قرائت زندهٔ کاوشگر تندی مقایسه کنید. آیا با هم می‌خوانند؟
  2. ستون تناوب را در هر سه ردیف ببینید. به جرم آونگ بستگی دارد؟ با فرمول توضیح دهید چرا بله یا نه.

5 · گسترش

  1. فرمول تناوب T = 2π√(L/g) زاویه‌های رهاسازی کوچک را فرض می‌کند. پیش‌بینی کنید وقتی زاویهٔ رهاسازی از 30° بزرگ‌تر شود تناوب واقعی چه می‌شود — آیا تناوب اندازه‌گیری‌شده در شبیه‌سازی همچنان با فرمول می‌خواند؟
  2. در پایین‌ترین نقطهٔ نوسار، آونگ تندترین است. انرژی پتانسیل گرانشی اولیه‌اش کجا رفت و چرا مجموع در نوسارهای بسیار تقریباً ثابت می‌ماند؟

فیزیک پشت این آزمایش

تناوب آونگ (زاویهٔ کوچک)

برای زاویه‌های رهاشدن کوچک، تناوب آونگ ساده فقط به طولش و گرانش بستگی دارد — نه به جرم گلوله و نه به اندازهٔ رهاشدن.

انرژی پتانسیل گرانشی

ارتفاعی که گلوله از نقطهٔ رهاسازی تا پایین‌ترین نقطهٔ نوسان پایین می‌آید، یعنی h = L(1 − cos θ₀)، تعیین می‌کند چه مقدار انرژی پتانسیل به انرژی جنبشی تبدیل می‌شود — و در نتیجه گلوله در پایین‌ترین نقطه چقدر تند حرکت می‌کند.

← بازگشت به آزمایش