พลังงานยึดเหนี่ยวนิวเคลียส
นิวเคลียสหนึ่งเบากว่าผลรวมโปรตอนนิวตรอนแยกกันของมันเล็กน้อย มวลที่ขาดนั้นไม่ได้หายไป — มันกลายเป็นพลังงานยึดเหนี่ยวที่ประคองนิวเคลียสไว้ นิวเคลียสเหล็กยึดแน่นที่สุดในธาตุทั้งหมด นี่คือเหตุที่การหลอมนิวเคลียสเบาเข้าด้วยกันหรือแยกนิวเคลียสหนักออกจากกันต่างปล่อยพลังงานขณะเคลื่อนเข้าหาเหล็ก
E = Δm · c²
- E — พลังงานยึดเหนี่ยว (J): พลังงานที่ปล่อยหรือต้องใช้ยึดนิวเคลียสไว้ด้วยกัน
- Δm — มวลพร่อง (kg): มวลที่ขาดไปเทียบกับโปรตอนนิวตรอนแยกกัน
- c — อัตราเร็วแสง (m/s): ค่าคงที่มหาศาล ประมาณสามคูณสิบยกกำลังแปดเมตรต่อวินาที
นิวเคลียสหนึ่งขาดมวลไป 0.01 กิโลกรัมเทียบกับโปรตอนนิวตรอนแยกกัน มวลที่ขาดนั้นแทนพลังงานยึดเหนี่ยวเท่าใด
- Δm = 0.01 kg
- c = 3×10⁸ m/s
- E = Δm · c²
- E = 0.01 kg · (3×10⁸ m/s)²
E = 9×10¹⁴ J