เลนส์เว้า เสมือนเสมอ ย่อเสมอ
1 · ทำนาย
เลนส์เว้ามีระยะโฟกัสติดลบ มันเคยสร้างภาพจริงที่ขยายขึ้นอย่างที่เลนส์นูนทำได้หรือไม่
- ไม่ — เลนส์เว้าสร้างภาพเสมือนตั้งตรงที่เล็กลงเสมอ ไม่ว่าระยะวัตถุเท่าใด
- มันสร้างภาพจริงเมื่อวัตถุไกลพอ
- มันสร้างภาพจริงที่ขยายขึ้นเสมอ
2 · จัดเตรียม
- เปิดค่าที่ตั้งไว้ diverging-virtual แล้วกดรีเซ็ต ระยะโฟกัสของเลนส์ตายตัวที่ −10 cm
- เปิดค่าแสดงระยะภาพและกำลังขยาย
- ตั้งระยะวัตถุของแต่ละรอบแล้วบันทึกระยะภาพและกำลังขยาย
3 · เก็บข้อมูล
| ระยะวัตถุ d_o (cm) | ระยะภาพ d_i (cm) | กำลังขยาย m |
|---|---|---|
| 20.00 | ||
| 30.00 | ||
| 40.00 |
พล็อตกำลังขยาย m (แกน y) กับระยะวัตถุ d_o (แกน x) จากสามรอบการทดลอง m เคยเกิน 1 หรือไม่
4 · วิเคราะห์
- สำหรับหนึ่งรอบ จงคำนวณ d_i จาก 1/f = 1/d_o + 1/d_i โดยใช้ f = −10 cm แล้วหา m = −d_i/d_o เทียบทั้งสองค่ากับตาราง
- อธิบายว่าเหตุใดไม่ว่า d_o จะใหญ่เพียงใด d_i ก็ติดลบ (ภาพเสมือน) และ m เป็นบวกน้อยกว่า 1 เสมอสำหรับเลนส์เว้า — ต่างจากพฤติกรรมเลนส์นูนในการทดลอง converging-real
5 · ต่อยอด
- ตาแมวประตูใช้เลนส์เว้า (หรือดีไซน์มุมกว้างคล้ายกัน) เพื่อแสดงภาพย่อของคนข้างนอกในมุมมองกว้าง อธิบายว่าเหตุใดภาพย่อจึงเป็นสิ่งที่ตาแมวต้องการพอดี
- เมื่อ d_o ใหญ่มาก (วัตถุไกลมาก) d_i เข้าใกล้ค่าใด เทียบกับระยะโฟกัสของเลนส์ และอธิบายทางกายภาพว่าเหตุใดภาพเสมือนของเลนส์เว้าจึงไปพ้นจุดโฟกัสของตัวเองไม่ได้เลย
ฟิสิกส์เบื้องหลังการทดลองนี้
การเกิดภาพจากเลนส์เว้า
เลนส์เว้ามีระยะโฟกัสติดลบ การแทน f < 0 ใน 1/f = 1/d_o + 1/d_i ให้ d_i ติดลบเสมอ (ภาพเสมือน) และ 0 < m < 1 (ย่อ ตั้งตรง) สำหรับระยะวัตถุบวกใด ๆ