สายตาสั้น เมื่อจุดไกลไม่ใช่อนันต์

1 · ทำนาย

ตาสายตาสั้นคลายโฟกัสให้เห็นวัตถุไกลชัดไม่พอ — จุดไกลของมันเป็นระยะจำกัดแทนอนันต์ สายตาสั้นที่รุนแรงกว่า (จุดไกลใกล้กว่า) ต้องการกำลังเลนส์แก้ไขมากกว่าหรือน้อยกว่า

• จุดไกลที่ใกล้กว่าต้องการกำลังแก้ไขน้อยกว่า
• กำลังแก้ไขไม่ขึ้นกับว่าจุดไกลใกล้แค่ไหน
• มากกว่า — จุดไกลที่ใกล้กว่าต้องการเลนส์เว้าที่แรงกว่าเพื่อพาวัตถุไกลเข้าช่วงโฟกัสที่จำกัดของตา

2 · จัดเตรียม

1. เปิดค่าที่ตั้งไว้ myopia แล้วกดรีเซ็ต จุดไกลของตานี้ตายตัวที่ 70 cm — อะไรพ้นจากนั้นปรากฏเบลอ
2. เปิดค่าแสดงกำลังแก้ไข
3. ตั้งจุดไกลของตาในแต่ละรอบ (สำรวจความรุนแรงต่างกัน) แล้วบันทึกกำลังเลนส์แก้ไขที่ต้องการ

3 · เก็บข้อมูล

พล็อตกำลังแก้ไข P (แกน y) กับ 1/จุดไกล (แกน x) จากสามรอบการทดลอง

4 · วิเคราะห์

1. สำหรับหนึ่งรอบ จงคำนวณ P = −100/จุดไกลสุด (cm) ให้ค่าหน่วยไดออปเตอร์ เทียบกับตาราง
2. อธิบายว่าเหตุใด P ออกมาติดลบ — สายตาสั้นแก้ด้วยเลนส์เว้า ซึ่งสร้างภาพวัตถุไกล (ที่ถือว่าอยู่อนันต์) ไว้ที่จุดไกลจริงของตาแทน

5 · ต่อยอด

1. ใบสั่งแว่นสายตาสั้นใช้ไอออปเตอร์ติดลบ (เช่น −2.00 D) — ค่าสัมบูรณ์มากกว่าคือสายตาสั้นรุนแรงกว่า (จุดไกลใกล้กว่า) ใช้ข้อมูลของคุณอธิบายว่าเหตุใดคนที่จุดไกล 50 cm จึงต้องใช้เลนส์แรงกว่าคนที่จุดไกล 100 cm
2. คอนแทคเลนส์วางบนตาโดยตรง ส่วนแว่นอยู่หน้าตาไม่กี่เซนติเมตร — ต่างกันเล็กน้อยแต่จริงในระยะโฟกัสที่ได้ผล เหตุใดจักษุแพทย์จึงอาจสั่งกำลังต่างกันเล็กน้อยระหว่างคอนแทคกับแว่นสำหรับคนเดียวกัน

ฟิสิกส์เบื้องหลังการทดลองนี้

← กลับไปการทดลอง