Równanie cienkiej soczewki
Soczewka zgina promienie światła tak, że spotykają się znowu w punkcie, tworząc obraz. Gdzie obraz powstaje, zależy od tego, jak daleko obiekt leży od soczewki i jak mocno soczewka zgina światło — własności zwanej ogniskową. Równanie cienkiej soczewki wiąże te trzy odległości, więc znajomość dwóch pozwala znaleźć trzecią.
Wzór
1/f = 1/dₒ + 1/dᵢ
- f — ogniskowa (m): jak mocno soczewka zgina światło — gdzie równoległe promienie się skupiają
- dₒ — odległość obiektu (m): jak daleko obiekt jest od soczewki
- dᵢ — odległość obrazu (m): jak daleko obraz powstaje od soczewki
Przykład rozwiązany
Soczewka skupiająca ma ogniskową 10 cm. Obiekt umieszczono 30 cm przed nią. Jak daleko od soczewki powstaje obraz?
- f = 10 cm
- dₒ = 30 cm
- 1/dᵢ = 1/f − 1/dₒ
- 1/dᵢ = 1/10 cm − 1/30 cm = 1/15 cm
dᵢ = 15 cm
Sprawdź się
Na tej samej soczewce o ogniskowej 10 cm, jeśli obiekt przesunie się na 20 cm, jak daleko od soczewki powstaje obraz?
- 10 cm
- Poprawna odpowiedź: 20 cm
- 30 cm
Zgadza się! 1/dᵢ = 1/f − 1/dₒ = 1/10 cm − 1/20 cm = 1/20 cm, więc dᵢ = 20 cm.
Dla oryginalnego przykładu (dₒ = 30 cm, dᵢ = 15 cm), ile wynosi powiększenie i co mówi ci ono o obrazie?
- Poprawna odpowiedź: m = −0.5 — odwrócony i o połowę mniejszy
- m = 0.5 — prosty i o połowę mniejszy
- m = −2 — odwrócony i dwukrotnie większy
Tak — m = −dᵢ/dₒ = −15 cm / 30 cm = −0.5, więc obraz jest odwrócony i ma połowę wysokości przedmiotu.
Gdzie to widzisz
Projektor rzucający ostry obraz to to równanie rozpisane na ścianie: za blisko albo za daleko i obraz się rozmywa, bo przy danej soczewce i odległości ekranu tylko jedna odległość obiektu daje ostrość. Twoje własne oko stosuje je bez przerwy — jego soczewka zmienia kształt, żeby obraz wszystkiego, na co patrzysz, pozostawał ostry na twojej siatkówce.
Częste błędy
Pierwszy potykacz to traktowanie odległości obrazu jak własności samej soczewki — ona przesuwa się razem z obiektem: przy ogniskowej 10 cm obiekt w odległości 30 cm daje obraz w 15 cm, ale przesuń go na 20 cm, a obraz przenosi się na 20 cm, zgodnie z 1/dᵢ = 1/f − 1/dₒ. Drugi to swobodne czytanie powiększenia: m = −dᵢ/dₒ = −15/30 = −0.5 niesie dwie informacje w jednej liczbie — minus mówi, że obraz jest odwrócony, a 0.5, że ma połowę rozmiaru.
Jak się to łączy
Soczewka to załamanie zaprzęgnięte do pracy: dwie zakrzywione powierzchnie, z których każda zgina promienie według prawa Snella, ukształtowane tak, by wszystkie zgięcia się zbiegały — a miejsce, w którym się zbiegają, to właśnie to, co przewiduje to równanie. Równanie zwierciadła, następne, okazuje się identyczną algebrą z odbiciem na miejscu załamania — jedna z przyjemnych niespodzianek modułu.
Wypróbuj interaktywną symulację
- Soczewka skupiająca — obraz rzeczywisty
- Ognisko — promienie równoległe
- Lupa (obiekt wewnątrz f)
- Soczewka rozpraszająca — obraz pozorny
- Dwusoczewkowy układ przekaźnikowy
- Mikroskop (powiększenie kątowe)
- Powielacz dwusoczewkowy
- Soczewka z promieni (wzór wytwórcy)
- Oko prawidłowe
- Krótkowzroczność
- Krótkowzroczność skorygowana
- Nadwzroczność
- Nadwzroczność skorygowana
- Prosta lupa (kątowo)
- Teleskop astronomiczny
- Mikroskop (powiększenie kątowe)