ฮัยเปอร์โอเปีย เมื่อจุดใกล้ถูกดันออก

1 · ทำนาย

ตาฮัยเปอร์โอเปีย (สายตายาว) ปรับโฟกัสให้วัตถุใกล้ได้ไม่พอ — จุดใกล้ของมันไกลกว่า 25 cm ปกติ ฮัยเปอร์โอเปียที่รุนแรงกว่า (จุดใกล้ไกลออกไปกว่า) ต้องการกำลังเลนส์แก้ไขมากกว่าหรือน้อยกว่า

2 · จัดเตรียม

  1. เปิดค่าที่ตั้งไว้ hyperopia แล้วกดรีเซ็ต จุดใกล้ของตานี้ถูกดันออกไปที่ 100 cm — อะไรที่ใกล้กว่าปรากฏเบลอ
  2. เปิดค่าแสดงกำลังแก้ไข
  3. ตั้งจุดใกล้ของตาในแต่ละรอบ (สำรวจความรุนแรงต่างกัน) แล้วบันทึกกำลังเลนส์แก้ไขที่ต้องการ

3 · เก็บข้อมูล

จุดใกล้สุด (cm)กำลังแก้ไข P (D)
60.00
80.00
100.00

พล็อตกำลังแก้ไข P (แกน y) กับจุดใกล้ (แกน x) จากสามรอบการทดลอง

4 · วิเคราะห์

  1. สำหรับหนึ่งรอบ จงคำนวณ P = 1/0.25 − 100/จุดใกล้สุด (cm) ให้ค่าไดออปเตอร์ เทียบกับตาราง
  2. อธิบายว่าเหตุใด P ออกมาเป็นบวก — ฮัยเปอร์โอเปียแก้ด้วยเลนส์นูน ซึ่งสร้างภาพวัตถุที่ปกติอยู่ใกล้ (ที่ระยะอ่านมาตรฐาน 25 cm) ให้ไกลออกไปที่จุดใกล้จริง (ที่ถูกดันออก) ของตาแทน

5 · ต่อยอด

  1. แว่นอ่านหนังสือ (รูปแบบแก้ไขฮัยเปอร์โอเปียที่ขายทั่วไป) มีกำลังบวกมาตรฐานอย่าง +1.00, +1.50, +2.00 D ใช้ข้อมูลของคุณอธิบายว่าเหตุใดคนที่จุดใกล้ถูกดันออกไกลกว่าปกติมากจึงต้องใช้คู่ที่กำลังสูงกว่า
  2. สายตาขี้เกียจตามวัย (เลนส์ตาแข็ง) กับฮัยเปอร์โอเปียแท้ (ปัญหารูปร่างลูกตา) ต่างดันจุดใกล้ออกและแก้ด้วยวิธีเดียวกันคือเลนส์นูน — แต่สาเหตุต่างกัน เหตุใดทั้งสองอาการจึงยังใช้สูตรแก้ไข “เพิ่มกำลังอ่าน” เดียวกันได้

ฟิสิกส์เบื้องหลังการทดลองนี้

กำลังแก้ไขสายตายาว

เลนส์แก้สายตานูนสร้างภาพวัตถุที่ระยะอ่านมาตรฐาน (25 cm) ออกไปที่จุดใกล้สุดจริงของตา กำลังจึงเป็น P = 1/0.25 m − 1/จุดใกล้สุด(m) ไดออปเตอร์บวก แรงขึ้นเมื่อจุดใกล้สุดถอยออกไกลขึ้น

← กลับไปการทดลอง