Optyka
Pryzmat z flintu (większa dyspersja)
Gęsty flint (n≈1,66) załamuje mocniej i rozciąga kolory szerzej niż szkło koronne.
Pryzmat z flintu (większa dyspersja) — interaktywna symulacja: Optyka. Gęsty flint (n≈1,66) załamuje mocniej i rozciąga kolory szerzej niż szkło koronne. Bezpłatne wirtualne laboratorium fizyki w przeglądarce z pomiarami na żywo w SI i samouczkiem prowadzonym.
Dyspersja szkła flint
Gęsty flint (n≈1.66) załamuje mocniej i rozciąga kolory szerzej niż szkło koronne.
Szkło flint ma wyższe n i silniejszą dyspersję niż koronne, rozciągając kolory mocniej w kompaktowym pryzmacie — kompromis między rozmiarem a rozdzieleniem widmowym. Ten preset porównuje gęsty flint (n ≈ 1.66), by pokazać, dlaczego projektanci przyrządów świadomie wybierają rodzaje szkła.
- Wyższe n → większa dyspersja
- Gęste szkło flintowe
Krótki opis badania
Zaplanuj pytanie, zanim otworzysz pracownię
Krótki opis odzwierciedla stronę statyczną: pytanie badawcze, konkurujące przewidywania, role zmiennych, prawo rządzące i co mierzyć.
Pytanie badawcze
Gęsty flint ma wyższy współczynnik załamania (n ≈ 1.66) niż zwykłe szkło koronne (n ≈ 1.5). Czy pryzmat o wyższym współczynniku odchyla światło bardziej czy mniej niż o niższym, przy tym samym kącie padania i podstawie?
Prognozy do rozważenia
- Mniejsze odchylenie przy wyższym współczynniku.
- Bardziej — wyższy współczynnik zgina światło mocniej na każdej ścianie, dając większe odchylenie całkowite.
- Odchylenie nie zależy od współczynnika.
Role zmiennych
Co ustawiasz:
- Kąt padania θ₁ (°)
Co mierzysz:
- Odchylenie całkowite δ (°)
Jak przebiega badanie
- Otwórz preset flint-prism i naciśnij Reset. Ten pryzmat flintowy ma kąt łamiący A = 60°, współczynnik n = 1.66.
- Włącz odczyt odchylenia całkowitego.
- Ustaw kąt padania dla każdej próby i zapisz odchylenie całkowite.
Równanie rządzące
Odchylenie skaluje się ze współczynnikiem — δ = θ₁ + θ₄ − A
Przy dowolnym ustalonym kącie padania i kącie przy podstawie pryzmat o wyższym współczynniku daje większe odchylenie — oba załamania Snelliusa (wejście i wyjście) zgina promień mocniej dla większego n.
Co karta do druku każe uczniom wyliczyć
- Dla jednej próby oblicz θ₂ = asin(sin θ₁/n); θ₃ = A − θ₂; θ₄ = asin(n·sin θ₃), a potem δ = θ₁ + θ₄ − A, używając n = 1.66. Porównaj z tabelą.
- Porównaj swoje wartości odchylenia z eksperymentem white-light-prism (ten sam kąt, niższy współczynnik). Wyjaśnij, dlaczego wyższy współczynnik flint daje konsekwentnie większe odchylenie przy tych samych kątach padania.
Gdzie to wychodzi poza pracownię
- Projektanci obiektywów łączą elementy koronne i flintowe („dublet achromatyczny”), by znosić aberrację chromatyczną — bo dwa rodzaje szkła dyspergują kolor różnie. Wyjaśnij, dlaczego sam jeden rodzaj szkła, jakkolwiek precyzyjnie szlifowane, nie może samo usunąć obwódek kolorowych.
- Flint rozciąga szerszy zakres kolorów niż koronne przy tym samym kącie (więcej dyspersji, nie tylko więcej odchylenia). Wyjaśnij, dlaczego szkła o wyższym współczynniku jak flint mają tendencję do silniejszej dyspersji światła w całym widmie widzialnym.
- AP Physics 2 — Unit 13: Geometric Optics
- General High School Physics — Light & optics
- NGSS High School Physics — Wave properties
- Witamy w pryzmacie flint
- Zaznacz pryzmat
- Naciśnij Play
- Silna dyspersja
- Otwórz panel Właściwości
- Udało się!
Otwórz interaktywną symulację, zbuduj scenę, naciśnij Play i badaj z pomiarami na żywo oraz przewodnikiem.
Otwórz interaktywną pracownię →
Optyka
- Soczewka skupiająca — obraz rzeczywisty
- Ognisko — promienie równoległe
- Lupa (obiekt wewnątrz f)
- Soczewka rozpraszająca — obraz pozorny
- Zwierciadło wklęsłe — obraz rzeczywisty
- Zwierciadło wypukłe — obraz pozorny
- Zwierciadło płaskie
- Pozorna głębokość (płaska granica)
- Całkowite wewnętrzne odbicie
- Dwusoczewkowy układ przekaźnikowy
- Mikroskop (powiększenie kątowe)
- Powielacz dwusoczewkowy