Mikroskop złożony: długość tubusu i powiększenie
1 · Prognoza
Obiektyw i okular mikroskopu złożonego mają stałe ogniskowe, ale pozycję okularu — długość tubusu — nadal można regulować. Czy zmiana długości tubusu zmienia całkowite (układowe) powiększenie mikroskopu, mimo że ogniskowa żadnej soczewki się nie zmienia?
- Nie — długość tubusu nie wpływa na powiększenie całkowite, tylko ogniskowe soczewek.
- Liczy się tylko ogniskowa okularu, nie to, jak daleko znajduje się od obiektywu.
- Tak — zwiększenie długości tubusu przybliża okular do jego własnego ogniska (względem rzeczywistego obrazu tworzonego przez obiektyw), co zwiększa własne powiększenie okularu i mnoży się w większe całkowite powiększenie układu.
2 · Przygotowanie
- Otwórz preset microscope i naciśnij Reset. Obiektyw (f_o = 8 cm, przy stałej odległości próbki) tworzy obraz rzeczywisty; okular ma f_e = 25 cm.
- Włącz odczyt powiększenia układu (całkowite M łańcucha obrazów dwóch soczewek).
- Ustaw długość tubusu (rozstaw obiektyw–okular) dla każdej próby i zapisz wynikowe powiększenie układu.
3 · Zbieranie danych
| Długość tubusu L (cm) | Powiększenie układu M |
|---|---|
| 56.00 | |
| 61.00 | |
| 66.00 |
Narysuj powiększenie układu M (oś y) względem długości tubusu L (oś x) dla trzech prób. Czy zależność jest linią prostą?
4 · Analiza
- Dla jednej próby najpierw znajdź odległość obrazu obiektywu d_i1 z 1/f_o = 1/d_o1 + 1/d_i1 (d_o1 = 9,6 cm; f_o = 8 cm — pozostaje taka sama przy każdej długości tubusu). Następnie znajdź odległość przedmiotu okularu d_o2 = L − d_i1, i jego odległość obrazu d_i2 z 1/f_e = 1/d_o2 + 1/d_i2 (f_e = 25 cm). Na koniec M = (−d_i1/d_o1)·(−d_i2/d_o2). Porównaj M z tabelą.
- Wyjaśnij, dlaczego własne powiększenie obiektywu pozostaje stałe we wszystkich trzech próbach, podczas gdy powiększenie okularu — a więc i całkowite powiększenie układu — zmienia się wraz z długością tubusu.
5 · Rozszerzenie
- Porównaj powiększenie układu tego eksperymentu z M = N/f eksperymentu simple-magnifier. Wyjaśnij, dlaczego połączenie dwóch rzeczywistych obrazów soczewek w łańcuch może pomnożyć powiększenie daleko poza to, co mogłaby dać sama jedna soczewka.
- Prawdziwe mikroskopy historycznie standaryzowały konkretne długości tubusów (jak 160 mm), by obiektywy i okulary różnych producentów można było przewidywalnie łączyć. Wyjaśnij, dlaczego standaryzacja długości tubusu — nie tylko ogniskowej każdej soczewki — ma znaczenie dla wymiennych części mikroskopu.
Fizyka tego eksperymentu
Powiększenie układu mikroskopu złożonego
Całkowite powiększenie mikroskopu złożonego to iloczyn własnych powiększeń obrazu obiektywu i okularu, M = m_o × m_e — każde wyznaczone z równania cienkiej soczewki przy użyciu rzeczywistego łańcucha obrazów obu soczewek, a nie z wyidealizowanego wzoru powiększenia kątowego.
Optyka
- Soczewka skupiająca: obrazy rzeczywiste poza 2f
- Ognisko: gdzie obrazy uciekają w nieskończoność
- Soczewka jako lupa
- Soczewka rozpraszająca: zawsze pozorny, zawsze pomniejszony
- Zwierciadło wklęsłe: obrazy rzeczywiste jak soczewka skupiająca
- Zwierciadło wypukłe: zawsze pomniejszony obraz pozorny
- Zwierciadło płaskie: szczególny, niezmienniczy przypadek
- Pozorna głębokość: dlaczego basen wygląda płycej, niż jest
- Całkowite wewnętrzne odbicie: kąt graniczny
- Przekaźnik dwusoczewkowy: łańcuch obrazów
- Mikroskop złożony: dwie soczewki do dużego powiększenia
- Powielacz fotograficzny: dwie soczewki do rzeczywistego, większego obrazu